جغرافیای تاریخی ایران : قبل اسلام، ماد ها، هخامنشی، اشکانیان، ساسانیان.*** یک:مادها : دیاکو بنیان گذار حکومت ماد بود و هرودوت میگوید /**دیاکو/ مدت پنجاه وسه سال حکومت کرد دیاکو میخواسته حکومت واحد ماد را ایجاد کند وتلاش میکرد در دهکده خود عدالت را ایجاد کند و به قاضی بی طرف مشهور شده بود و از روستاهای دیگر به او روی آوردند و تا اینکه این جایگاه برای وی دردسر ایجاد می کرد وبعد، از این کار کنار کشید ولی آن قدر دزدی وآشوب زیاد شده بود همه ی ماد ها روزی جمع شدند برای حل اختلافات ایشان را به پادشاهی تعیین کردند. او هشتصد سال پیش از میلاد دستور داد تا روی تپه ای در همدان یک دژ مستحکم ایجاد کنند تا امور نظامی وخزانه داری ودولتی در آن جا باشد اما سارگون شاه آشور در سال هفتصدوپانزده سال پیش از میلاد متوجه شد که دیاکو با روسای اول شاه اورارتو متحد شد توانست دیاکو را اسیر کند ولی آشوریان اورا بخشیدند وبه حمات تبعید کردن پس از دیاکو **/فرورتیش/ سال ششصدپنجاه وسه تا ششصدوهفتادوپنج حکومت کرد ولی در برابر آشور شکست خورد سلطنت وی بر شهرهای ری ،همدان،اصفهان ،آذربایجان ،کرمانشاه وکردستان بود وپادشاه بعدی ماد ها **/خشتره/ بود وپادشاه بعدی هم **/ایشتو ویگو/ ودر پایان سلطنت او روایات یونان وپارسی بر نابودی مادها توسط کوروش کبیر بود وسقوط امپراطوری مادها که درسال پانصدوپنجاه سال پیش از میلاد کروروش کبیر ایشتوویگو اخرین پادشاه ماد را شکست داد وحکومت مادها ازبین رفت وماد ها جای خود را به شاهنشاهی هخامنشی داد.وبعد *** دو:هخامنشی که پانصدوپنجاه تا سیصدو سی سال پیش از میلاد ادامه داشت در این زمان یک حکومت استبدادی بود یعنی قدرت بدون عدالت ایجاد می شد اما نه به طور مطلق چون شاه براساس قانون به اداره ک

العدل یضع الامور مواضعهاعدل آن است که هرچیزی در جای خود قرار گیردعادل آن است که نسبت به مردم از روی انصاف عمل کند و با نفس خود نیز انصاف داشته باشد اجرای عدالت سخت است اما ظلم به دیگران آسان است  چون عدل برای اجرای آن یک مسیر وجود دارد اما برای تحقق ظلم راه های مختلفی وجود دارد عدل و ظلم همانند به هدف خوردن و خطا رفتن در تیر اندازی است چون برای اینکه تیر به هدف بخورد مسلما منوط به تلاش فراوان است اما برای اینکه تیر به هدف نخورد نیازی به چنین تلاش هایی نیست هیچ کسی نمیتواند تیر را به هدف بزند و عدالت را اجرا کند مگر اینکه در دینداری و خداترسی و ایمان به حق ، انسان وارسته ای باشد. عدالت از ایمان برمیخیزد و ایمان، اساس و پایه عدالت و عدل، ثمره و نتیجه ی ایمان است. انسان تا زمانی که دینداری خود را تقویت نکند ودر خداترسی به درجاتی نرسد ، از اجرای عدالت عاجز است العدل راس الایمان و جماع الاحسان